2007/Mar/20


ถ้าดูจาก Youtube ไม่ได้ สามารถเลือกดูได้จาก Google VDO


http://www.youtube.com/watch?v=LgCcvBU_hPA


http://video.google.com/videoplay?docid=-1867211653427195822&hl=en


*Entry นี้ต่อเนื่องจาก Entry ก่อนคือ "ดอกไม้ริมทาง"*





"เจ้าผึ้งน้อย" กับ "ดอกตะขบ"

ทุก ๆ เช้า ระหว่างทางที่ข้าพเจ้าเดินจากบ้านพักไปยังที่ทำงาน ก็จะผ่านกับ ต้นตะขบ และ ณ ที่นี้ ข้าพเจ้าก็ได้พบกับ น้องผึ้ง เจ้าผึ้งตัวน้อยตัวนี้กำลังสาละวนอยู่กับ ดอกตะขบ

ใช่แล้วล่ะ ขณะที่ข้าพเจ้าเพิ่งจะออกจากบ้าน น้องผึ้งได้เริ่มงานของมันแล้ว

ข้าพเจ้าออกจะอายอยู่สักนิด ที่ไม่เคยตื่นมาแล้วไม่เจอน้องผึ้งขาดงาน แถม.. ยังเริ่มงานก่อนข้าพเจ้าเสียอีก ข้าพเจ้าเคยคิดถามมันว่า เจ้าผึ้งน้อย เจ้าเคยรู้สึกเหนื่อยหน่ายกับงานของเจ้าบ้างหรือไม่ ข้าพเจ้าได้แต่คิด ยังไม่เคยถามออกไป ด้วยว่าติดกำแพงแห่งเผ่าพันธุ์ เราทั้งสองจึงไม่อาจสื่อสารกันด้วยภาษาใดภาษาหนึ่งได้

วันนี้เป็นวันหยุด แต่เจ้าผึ้งน้อยไม่ยอมหยุดงาน ข้าพเจ้าแอบย่องไปทักทายมันน้องผึ้ง แต่น้องผึ้งไม่มีเวลาแม้แต่จะเหลียวมามอง มันยังคงขะมักขะเม้นกับงาน ณ ดอกตะขบ สถานที่ทำงานที่เดิม

เมื่อเจ้าผึ้งน้อยไม่อาจเข้าใจภาษามนุษย์ และข้าพเจ้าเองก็ไม่เคยเรียนภาษาผึ้ง ถ้าจะสือสารกันสงสัยข้าพเจ้าจะต้องสนทนาด้วยการ อ่าน ภาษากาย และบางทีอาจจะต้องใช้ภาษาใจด้วย

ข้าพเจ้าครุ่นคิดถึงคำถามที่เคยอยากถามอยู่ในใจ หวังว่าเจ้าผึ้งน้อยจะรู้สึกได้ หลังจากเฝ้าสังเกตุอยู่นาน ข้าพก็ไม่เห็นว่ามันจะมีทีท่าที่จะเหนื่อยแต่อย่างใด สงสัย.. มันจะตอบด้วยการกระทำให้ข้าพเจ้าอ่านและแปลเอาเองว่า ไม่เหนื่อยหรอก อืม.. ก็เป็นได้นะ

ว่าแต่ทำไมล่ะ ข้าพเจ้านึกถามในใจ

สักครู่.. เจ้าผึ้งน้อยก็ผละออกจากดอกตะขบดอกหนึ่ง ไปยังอีกดอกหนึ่ง กระโดดไปกระโดดมา บินไปก็บินมา คล้ายว่าจะเต้นรำ ข้าพเจ้าพิจารณาสักครู่ ก็รู้สึกว่ามันอยากจะบอกข้าพเจ้าว่า สนุกจัง สนุกจังเลย สนุกจังเหรอ? ข้าพเจ้าคิดถามขึ้น

ไม่แน่ใจว่าเจ้าผึ้งน้อยต้องการสื่อสารแบบนั้นจริงหรือไม่ ทำงานนั้นยุ่งยาก ต้องรับผิดชอบ จะต้องพบปะผู้คนมากหลาย ทั้งอาจต้องกระทบกระทั่งกับผู้ร่วมงานเสียอีก สงสัยว่า.. ข้าพเจ้าจะแปลความหมายผิดเป็นแน่

ทันใดนั้น เจ้าผึ้งน้อยมีเพื่อนผึ้งมาเยือน เห็นพวกมันบินด้วยกันอยู่รอบ ๆ ดอกตะขบอยู่ครู่หนึ่ง คล้าย ๆ ว่าจะสนทนากัน ทันใดนั้นเอง.. ผึ้งทั้งสองก็ผละออกจากกัน แยกไปทำงานที่ดอกตะขบ คนละดอก
ต้องสามัคคีกัน แบ่งงานกันทำ อย่าแย่งกันเด่น สนุกสิ สนุกจริง ๆ นะ

รักงานที่ทำสิ แล้วทำงานที่รัก


เจ้าผึ้งน้อยพยายามจะสนทนากับข้าพเจ้าหรือนี่ มิเพียงเท่านั้น ยังจะมาสอนข้าพเจ้าอีก

อืม.. ไม่หรอกข้าพเจ้าอาจจะคิดไปเองก็ได้นะ แต่ว่า.. สงสัยเรื่องนี้ไปก็ปวดหัวเปล่า ๆ วันนี้เป็นวันพักผ่อน ข้าพเจ้าสมควรทำตัวสบาย ๆ และเช้าวันนี้.. ข้าพเจ้าก็เฝ้าดูเจ้าผึ้งน้อยทำงานของมันมานานพอแล้วล่ะ จินตนาการไปก็มากแล้ว สมควรที่จะมองอะไรตามความเป็นจริงเสียที เจ้าผึ้งพวกนี้น่ะ มีหน้าที่ออกไปหาน้ำหวาน ซึ่งเป็นสัญชาตญาณของพวกมันอยู่แล้วต่างหากล่ะ คงจะ..ไม่ใช่ความรักในงานอะไรหรอกกระมัง

แต่ว่า.. ลองมาคิดกันอีกทีนะ ในฐานะผึ้งแล้ว.. ถ้าพวกมันไม่ทำงานนี้ ไม่หาน้ำหวาน สังคมผึ้งก็คงจะมีปัญหา แล้ว "ดอกตะขบ" เองก็คงไม่มีใครมาช่วยผสมเกสรด้วย

ในฐานะที่ข้าพเจ้าเป็นมนุษย์ผู้สังเกตุการณ์ ถ้าผึ้งไม่ทำงานแบบนี้ แล้วเรามองผึ้งพวกนี้ว่าเป็นตัวอะไรกัน เรายังมองว่ามันเป็นผึ้งอีกหรือไม่ เราจะรู้จักและจดจำสิ่งมีชีวิตตัวจ้อยนี้ในฐานะไหนกันนะ

นั่นสินะ.. จะมีคุณค่าอะไรกับโลกใบนี้บ้างล่ะ

ระหว่างที่ข้าพเจ้ากำลังคิดอะไรเพลิน ๆ ทันใดนั้นเอง เจ้าผึ้งน้อยก็บินมาที่ตรงหน้า ปลุกข้าพเจ้าให้ตื่นจากภวังค์ คุณค่าของมนุษย์อยู่ที่ผลของงาน ถ้ามนุษย์ไม่ทำงาน มนุษย์นั้นจะถูกสังคมรับรู้อยู่ในฐานะไหนกันนะ

ข้าพเจ้าไม่แน่ใจว่า เป็นข้าพเจ้าเองที่คิดเรื่องเหล่านี้ได้ หรือเป็นเจ้าผึ้งน้อยที่ชี้นำให้คิดแบบนั้น โอ้.. เจ้าผึ้งน้อย หรือว่า.. เจ้าพยายามจะบอกอะไรกับข้าพเจ้าจริง ๆ



ธรรมชาติพยายามสอนอะไรเราอยู่ตลอดเวลา
ขึ้นกับว่าเราอ่านและตีความมันได้หรือไม่เท่านั้น



เรื่อง โดย Plin, :-p
VDO โดย Plin, :-p
เขียนครั้งแรก 17 มีนาคม 2550
แก้ไขครั้งสุดท้าย 19 มีนาคม 2550


Comment

Comment:

Tweet


Plin, :-p
View full profile