ไม่รู้ว่าเพื่อน ๆ หรือญาติ ๆ ของมันหนีหายไปไหนหมด เจ้าแมวตัวนี้ถึงได้สิงสถิตย์อยู่ ณ ที่ "บันได" ทางขึ้นตึกแห่งนี้ (ตึกที่ทำงานของผมครับ)
ไม่ว่าจะกี่โมงกี่ยาม เจ้าน้องแมวตัวนี้ก็ยังคงอยู่ที่ตรงนี้ ผมเคยเผลอทำงานในตึกจนถึงเกือบตีหนึ่ง พอเดินลงมาก็ยังเห็นมันอยู่ตรงนี้เช่นเคย
สงสัยมันคงจะถือโอกาส สถาปนาตัวเองขึ้นเป็นเจ้าพ่อ เจ้าถิ่น คอยดูแลอณาบริเวณแห่งนี้ (ก็แค่บันไดทางขึ้นตึกเท่านั้น) ไปเสียแล้วกระมัง
เมื่อวานนี้ ผมมาตอนเช้า จะเดินขึ้นตึก ก็เจอน้อง.. อืม...ไม่สิ ต้องเรียกว่า "ท่านแมว" ต่างหากล่ะ ทันใดนั้น...สายตาของพวกเรา (ผมกับท่านแมว) ก็ประสานกันเข้าพอดิบพอดี
ไม่รู้ว่าตอนที่เรามองตากันนั้น ท่านแมวจะคิดอะไรอยู่หรือเปล่า อาจจะไม่ได้คิดอะไรอยู่เลยก็ได้นะ แต่หน้าตาของท่านแมวก็ดูเอาเรื่องอยู่เหมือนกัน
"มองหน้าหาเรื่อง (เหรอไงวะ?)" ผมคิดเล่น ๆ แทนท่านแมวน่ะครับ
อืม แต่บางที นั่นอาจจะเป็นความคิดผมเองที่มีต่อมัน (ท่านแมว) ในตอนนั้นก็ได้
ถึงแม้ว่าเราจะ "ฮึ่ม ๆ กัน" แต่ทุกวันนี้เราก็สบตากันวันละสองครั้ง ตอนมาทำงาน กับ ตอนจะเลิกงาน นะครับ
แต่มันยังไม่ยิ้มให้ผมอ่ะ
edit @ 2006/12/09 01:01:57
